امید پرنده ایست بالدلر که روز و شب آواز میخواند و هیچ کلامی ندارد و این آواز هرگز فطع نمیشود حتی در میان بادها و طوفانها. شیرینترین قسمت این آهنگ همچنان به گوش میرسد و طوفانی بس گران باید تا پرنده کوچکی که با چنین گرمی و شورانگیزی نغمه سرائی میکند به حاموشی وا دارد من آوای او را در سردترین سرزمینها و در عمق دریاها شنیده ام. آوازی شیرین که راهی را به خوشیختی فرا روی من خواهد گشود روزی.
آه ای پرنده شادی بالهایت را بر آسمان تیره من بگشا و نغمه شورانگیزیت را به گوش خواهران من رسان . من اوای دل انگیزت را به جان دل خریده ام و شوق آوازت را با هیچ متاعی سودا نخواهم کرد